|
|
|
|
|
|
In deze nieuwsbrief:
- Wat is er te verwachten in 2024?
- Op het podium.
- Publicatieaankondiging e-book.
- De berichten van afgelopen maand.
|
|
|
Wat is er te verwachten in 2024?
|
|
Wat is er te verwachten in 2024? Pfoe... er zijn plannen genoeg. Zoals altijd.
|
Maar of al die plannen ook uitgevoerd gaan worden is een tweede. Wat al wel concreet is is het volgende: er komt een e-book aan (lees hieronder meer daarover) en ik ga wat vaker op het podium staan (in deze nieuwsbrief vind je meer info over het eerste optreden van dit jaar).
|
Tevens ben ik bezig met de laatste handelingen aan het manuscript voor een thematische poëziebundel over depressie. Of deze ook daadwerkelijk uitkomt kan ik nu nog niet zeggen, voor de bundel zelf moet ik nog een uitgever vinden. Daarnaast zijn er ook plannen voor wat vlugschriften zoals ik die in het verleden ook heb gemaakt.
|
Naast al dit komt er misschien een kleine webshop op de website waar wat zaken te koop worden aangeboden zoals bundels, vlugschriften en andere zaken. Maar ook dit is nog niet zeker. Het hangt van een behoorlijk aantal zaken af of dit wel mogelijk gaat zijn.
|
|
Nog veel vager qua plannen zijn andere bundels. De intentie is er om ze samen te stellen maar ik sta nog erg aan het begin van dat proces voor die bundels. Mochten deze concreter worden verwacht ik ze pas ergens aan het einde van het jaar.
|
|
|
|
Op het podium
|
|
Op 10 februari aanstaande mag ik weer op het podium staan. Dit keer bij Spleenpoëziepodium in het Einde van de Wereld in Amsterdam.
|
De line-up: Marijke Hooghwinkel, Kat Kreeberg, Harmen Malderik, Renato Proper, Enno Paulusma, Walther Ligtvoet, Odile Schmidt, Montana Hoogenboom en Sandra Anders. Presentatie is in handen van Gwendolyn de Leeuw-Rammeloo. De organisatie is verzorgd door Kees Godefrooij van Stichting Spleen. De toegang is gratis en je bent van harte welkom.
|
En oh ja, het vindt plaats op het Einde van de wereld. De boot (Quo Vadis) ligt afgemeerd aan de Javakade 61. De aanvang is om 13 uur maar de zaal is al open vanaf 12:30. Het duurt tot ongeveer 15 uur.
|
|
|
|
Publicatieaankondiging e-book.
|
|
Afgelopen jaar had ik mij ten doel gesteld om één maal per week een column te schrijven onder de noemer 'Een jaar lang zaterdagen'. Dat is mij gelukt (een feit waar ik best een beetje trots op ben).
|
Ik ben nu bezig met het bundelen van deze columns in een e-book. De laatste drempels worden nu overwonnen om deze ook daadwerkelijk te kunnen publiceren. Over het hoe (je deze kunt verkrijgen) en wat (er daarvoor gedaan moet worden) horen jullie verder nog aangezien ik nog steeds niet uit ben over of ik hem te koop aanbied voor een klein bedrag, gratis aanbied of er wat anders voor vraag. Hoe dan ook, in ieder geval zal deze de komende maand te verkrijgen zijn.
|
|
Overigens zet ik deze column reeks ook in 2024 door :-) .
|
|
|
|
De berichten van afgelopen maand...
|
|
|
|
|
|
Er zijn dagen waarin je stilvalt. Keuzes van anderen bepalen je stromen. Energetisch, emotioneel , je gedachten. Alle kanten, alle gradaties van hevigheid. Sommige stromen leiden naar buiten, andere naar binnen. Weer andere stromen stromen gewoon. Ze zijn. Net zoals ik gewoon ben. Er is geen tijd, die dimensie is even losgelaten. Tegelijkertijd is er een fysisch bestaan. Het roert …
|
|
|
|
|
|
|
|
De perfecte hobby voor de nostalgisch en weemoedig aangelegde.
|
|
|
|
Er is celluloid voor nodig, of papier. Een laagje chemie doet de rest. Er is blauw, Pruisisch blauw. Er is sepia. En er is zwart, wit, kleur. Er is film en digitaal, er is klein, iets eronder en midden of ver erboven. Het vangt licht, afwezigheid van licht, het vangt beelden. In pixels, in korrels, in substraat. Er komt elektriciteit …
|
|
|
|
|
|
|
|
Laat het maar gebeuren
|
|
Soms zijn de wereld perikelen dusdanig verlammend dat je niet meer weet of je wel of niet door moet gaan met wat je doet. Heeft het allemaal nog wel zin, heeft het überhaupt wel zin? Twijfel slaat toe, gedachten kronkelen over elkaar heen met het ene gedoemde scenario na het andere ellendige tafereel. Nieuws komt niet meer binnen, afgestompt door …
|
|
|
|
|
|
|
|
Praktische dagen en pauze dagen, en nieuwe uitdagingen
|
|
Soms zijn er van die dagen dat je niets wil maken. Althans, niets nieuws de wereld in wil slingeren. Afgelopen week had ik zo van die dagen. Niet dat ik niets maakte, maar ik maakte niets nieuws. Of misschien ook wel. In ieder geval niet iets wat ik normaal gesproken hier zou posten. Heel simpel, ik ben bezig in mijn …
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
We kennen allemaal wel dat beeld van de gekwelde kunstenaar, het creatieve genie met altijd een weemoedige blik op het leven. Die met enige regelmaat vervalt in depressie en er slechts met moeite terug uitkomt. En ik geef eerlijk toe, ik ben zo iemand. Zo’n gekweld wezen. Ik zal mij niet wagen aan de term “genie” overigens, maar ik ervaar …
|
|
|
|
|
|
|
|
|
