Woordblokkade

de woorden, ze komen niet een muur van verdriet die blokkeert een ontvlieden van creativiteit maar dan, wie had beweerd dat ik schrijven kon, tot woorden rangschikken kon worden verleid een opmerking, een aanmoediging die na-ijlt, mijn ego streelt mijzelf dichter en schrijver noemen doet waar enkel ontmoediging door talentloosheid, al dan niet ingebeeld terug […]

Eindigheid

we worden op deze wereld geworpen zonder vrees zonder begeleiding en zonder handleiding vanaf het verlaten van de baarmoeder zijn we wees al hebben we ouders, ze begrijpen ons niet noch zullen ze het ooit kunnen mentaal zijn we alleen en zullen ons enkel voeden met hun liefde en warmte zolang het ons is gegund […]

Dag trouw werkpaard

Een versleten laptop Missende letters op de toetsen Teveel woorden geschreven denk ik Ergens zijn de letters verschoven van toets Naar een vel papier Het scherm fel De wereld komt traag binnen Het verwerken gaat niet meer zo snel Het is al een oud beestje Al was hij destijds de top Hij kon nog even […]

Filosofie van de koude grond

We leven in een wereld die steeds meer wordt uitgeplozen door wetenschappers en filosofen. Wijsgeren die de wereld duiden in al haar facetten. Soms tegenstrijdig aan elkaar, soms tegenstrijdig met mijn eigen waarneming. Een wereld zo complex dat ik me afvraag waarom de mensheid het zover heeft laten komen. Politiek en techniek bepalen onze toekomst […]

De naakte dichter

  Als een stormwind die het zand opjaagt Het vel en vlees van de botten blaast Tot enkel de ziel berooft van elke bescherming naakt overblijft Voor eenieder te aanschouwen Aldus staat een dichter op het podium Zijn woorden worden aangehoord en gewogen Ontvangen met welwillendheid of afgewezen zonder mededogen Naakt als hij is kan […]

Leven in donkere tijden

  zwarte randen om grijze luchten trekken mijn bewustzijn binnen in rotten van tien stampende kisten vol negatief geluid marcheren over de mentale paden marchanderende emoties houden uitverkoop dijkgraven openen sluizen het ego heeft besloten te verhuizen en mijn innerlijk licht houdt het voor gezien ik geef me over aan de zwarte hond voedt de […]

Herinnering aan een begrafenis

  daar wordt gegraven, anderhalve meter diep laatste woorden gesproken vermengen krokodillentranen zich met oprechte houden we elkaars handen vast alsof loslaten betekent dat het graf gevuld wordt met de verkeerde   we kijken strak voor ons uit of juist rond naar de anderen wie huilt wie verveelt zich wie wil weer weg in weerwil […]

Wie is nog mens?

  De dagen rijgen zich aaneen en mijn wandeling ik weet niet eens waarheen gaat maar voort   Een droomloze slaap of misschien gewoonweg een droomloos leven of is het wellicht toch een droom een droom waarin de werkelijkheid lijkt verdreven   Dagen worden opgevolgd door weken de weken veranderen in maanden de helderheid van […]