Tigra’s gesprek

Ik ga mijn tweebenig verzorgend persoon omruilen. Hoezo? Wat denk je van het feit dat hij het niet eens langer dan tien minuten volhoudt om met me te spelen? Ja, lamlendig mij lastig vallen met zo’n rode stip die hij uit zijn hand tovert en mij daar stapelgek mee maakt. Dat houdt hij lang genoeg vol ja.. maar met een balletje of met die stok met vogelkledij.. nee, dat is veel te kort. En ik probeer hem echt te trainen. Meer uithoudingsvermogen, meer snelheid ook want ik heb dat ding vaak veel te snel te pakken. Wat zeg je? Dat hij misschien daarom het snel beu is want ik ben te snel? Ja maar, dan moet hij toch gewoon sneller worden? Hoezo, ik kan hem ook laten denken dat hij sneller is? Door net te doen of ik het speeltje niet pakken kan? Ben jij nu helemaal? Dan verloochen ik mijzelf, een kat verloochent zichzelf niet. Dat jullie honden dat zo graag doen omdat jullie koste wat kost het baasje tevreden willen houden wil nog niet zeggen dat wij ons ook verlagen tot dat soort praktijken. Kom nou zeg. Jullie willen ze teveel tevreden houden en ze op die manier binden. Kijk, wij katten willen gewoon dat ze hun werk goed doen uit onvoorwaardelijk liefde voor ons, voor ons, snap je? Jullie gaan omgekeerd te werk.

Maar dat is niet het enige hoor. Hij is weer vervallen in minder goed voedsel inkopen voor me. Ik maak het hem nu duidelijk, door muizen en kleine vogels naar binnen te slepen, dat ik verser voedsel wil, lekkerder ook. Maar nee, zelfs dat begrijpt hij niet. Echt te dom voor woorden gewoon. Dat ze het zo lang hebben volgehouden en dat ze zo succesvol zijn in het overleven heb ik nooit begrepen. Weet je wat hij doet als ik die hints voor hem neer leg? Hij moppert, scheld en ruimt het op en gooit het in de vuilnisbak. In de vuilnisbak! Goed voedsel weggooien is pure verspilling en dat doet hij altijd! Ik heb het dus opgegeven om vers voedsel mee naar huis te brengen en eet het wel ergens anders op. Kijk, ik heb liever dat hij goed voedsel koopt want ik heb nu steeds minder vogels en muizen in de tuin en dat betreur ik maar een kat moet toch ook gezond eten of niet soms? Als hij nu gewoon dat haalt wat ik nodig heb dan is de rest ook veilig maar nee, hij heeft het over duur en geld. Wat is dat toch? Geld? Wat kun je daarmee? En ik schijn teveel te eten. Als hij over dat geld gedoe zeurt haalt hij dat altijd aan. Maar ik heb gewoon zware botten. Dat zei mijn moeder zaliger al altijd. Hij moet niet zeuren. Hoezo ben ik ook te dik? Begin jij nu ook al? Alles om die tweebenigen tevreden te stellen! Zelfs mijn waardigheid is niet veilig. Tsk. Nou, je weet waar je plaats is toch? in je mandje hiernaast en niet in mijn tuin. Vort, schiet op. Weg jij. Bullebak. Mij te dik noemen. En dat noemt zich dan buurman.

Goed, die is weg. Waar was ik ook alweer mee bezig. Oh ja, een nieuw baasje uitzoeken. Die van een paar deuren verder die altijd voedsel buiten zet voor me. Misschien met wat training kan ik ze zover krijgen beter voedsel aan te schaffen. Is dat wel een betere plaats voor me. Hmm.. even over denken. Trouwens, eerst maar eens lekker op het gras liggen in het zonnetje. Het is heerlijk weer om te luieren. Een nieuw baasje zoeken komt wel weer. Voorlopig red ik me nog wel.

Tigra’s gesprek by walther is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

2 thoughts on “Tigra’s gesprek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *