Persoonlijke groei

Ik kreeg onlangs een artikel van De Correspondent onder ogen. Het ging over groei. Persoonlijke groei door te oefenen. Okay, het artikel is voornamelijk gericht op groei bij kinderen en hoe dat te stimuleren maar ditzelfde geldt eigenlijk ook voor volwassenen.

Ik merk dat zelf door mijn schrijven. Mijn eerste verhalen zijn van mindere kwaliteit dan de latere verhalen. Nu hoor ik je al denken “Natuurlijk is dat zo, je wordt beter door iets meer te doen!”.  Ja, dat klopt. En dat is nu exact de essentie van dat artikel. Niet denken dat je iets wel of niet kunt omdat je zo bent geboren of dat datgene wat je nu weet of kunt alles is wat zult weten of kunnen. Maar denken dat je andere dingen kunt bereiken door te oefenen.

En dat oefenen is nu net de clue. Dat is iets wat meer en meer vergeten wordt. Mensen lijken steeds vaker vast te zitten en te denken dat datgene wat ze ooit geleerd hebben alles is wat ze kunnen. Iets anders dan dat doen haalt ze uit hun comfort zone. Maar juist dat is nu zo goed. Uit je comfort zone komen en doen. Kijk nu naar mij. Ik kwam uit mijn comfort zone, schreef een erotisch verhaal en ik heb voornamelijk positieve reacties gekregen. Het verhaal was mooi, klopte, was goed geschreven. Kijk. Dat is een stukje bevestiging dat ik met mijn schrijven op de goede weg ben. Ik ben er nog lang niet, dat weet ik zelf ook wel, maar dat is nu juist waarom ik zoveel schrijf. Zoveel probeer wat mij uit mijn comfort zone haalt. Meedoen aan wedstrijden en mij kwetsbaar opstellen op dat vlak. Het zijn toch ook medeauteurs en professionals die mijn verhaal gaan lezen en beoordelen. Dat is best een stap voor iemand die net een paar maanden schrijft.

Mijzelf kwetsbaar opstellen in wat ik schrijf is er ook zo eentje. Ik laat veel van mezelf zien in mijn verhalen, gedichten en in dit soort blogposts. Dat is inherent aan schrijven. Toch zeker als het onderwerpen zijn waar ik zelf mee worstel. Dat ik ze dan toch openlijk op mijn site zet is omdat ik wil groeien. Ik wil beter worden in wie ik ben, net zoals ik beter wil worden in wat ik doe.

Als professional in de ICT heb ik altijd al een stelregel gehad. Je blijft je leven lang leren. Nieuwe technieken, nieuwe producten, nieuwe methodieken. Maar ook nieuwe vaardigheden als je te maken krijgt met meer verantwoordelijkheid of andere rollen dan die je tot dan toe hebt gehad. Zo is het ook met de rest van mijn leven. Ik leer. Van mijn fouten, van mijn successen, van mijn omgeving.

Daarom vraag ik ook om feedback. Niet afkraken. Maar eerlijke, constructieve, feedback waar ik iets mee kan. Geen “dit verhaal is klote” maar “dit verhaal is mooi geschreven maar ik mis hier wat”, of “dit punt kun je ook anders beschrijven”. Dat wil niet zeggen dat ik het met je kritiek eens zal zijn. Vaak schrijf ik iets precies zoals ik het hebben wil. Maar ik leer er ook van omdat het mijn eigen teksten door de ogen van een ander laat zien.

Ik was niet altijd zo. Ik had een fixed mindset zoals dat in het artikel genoemd wordt. Ik was als een dubbeltje geboren en zou nooit een kwartje worden. Dat ben ik inmiddels wel ontgroeid. Dankzij nieuwe inzichten in wie ik ben, wat ik kan en welke vaardigheden ik heb. Maar dat is zeker geen makkelijk proces. Een groeiproces met flinke horten en stoten.

Maar dit is het dus. Persoonlijke groei. Dat is waar het om draait in mijn leven. Mijzelf blijven verbeteren. Dat is niet makkelijk, dat geef ik gelijk toe. Maar het is wel wat mij drijft.

CC BY-NC-ND 4.0 Persoonlijke groei by walther is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

4 thoughts on “Persoonlijke groei

  1. Wow Walther, wat heb ik een bewondering voor jou. Je kwetsbaar op durven stellen is moeilijk. Ik vind het in elk geval een van de lastigste dingen. En waarschijnlijk zonder dat je het weet, neem je mij met je verhalen regelmatig op sleeptouw. Ik kom uit mijn comfortzone door een tekening bij het verhaal te maken, ook al denk ik dat me dat nooit gaat lukken. Dank je wel daarvoor, hopelijk blijf je nog lang mijn inspiratiebron!

    1. Ik zit nu met een rood hoofd van verlegenheid.. maar dank je Annemiek. Het is inderdaad een van de moeilijkste dingen. Maar het helpt mij. Ook al is het soms zwaar. Ik ben zeker van plan te blijven schrijven. Ik hoop dat die schrijfsels jou en anderen ook blijven inspireren. Zo niet, dan hoor ik dat ook graag want dan doe ik namelijk iets niet goed ;-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *