Categorie: Teksten
-
Tranen verstild in grafiet
Voor Lise de tranen verstild in grafiet je liefde in het zachtste zwart de grijsheid van je angst de lichamelijke lust getekend geketend in geschetst stilleven ik zie de naaktheid van je bestaan de potloodlijnen hun breekbaarheid vergankelijk op broze ondergrond vastgelegd in dode beelden voor analyse en beoordeling veroordeling van een schreeuwende ziel op…
-
Afstand in de eenentwintigste eeuw
‘Het voelt niet goed’ zei ze me. We draalden even om elkaar heen, woorden bleven uit. ‘Dan moet je het niet doen’ zei ik en draalden nog meer om elkaar heen, weer met woorden die wegbleven. ‘Hopelijk een andere keer’ zei ze. Het weekend is net als alle andere dagen. Leeg… zonder contact… zonder mens…
-
Kennen wij elkaar
in mijn hoofd vormt zich het beeld dat jij bent geprojecteerd op een canvas dat besmeurd is met mijn zijn verweven met dromen en verlangens Ik weet dat ik jou nooit kennen zal zoals jij jezelf kent jij vormt je naar mijn woorden op zoek naar erkenning van je eigen zijn maar ik herken alleen…
-
Een nieuwe woning
De inrichting van het huis leek zo weggelopen uit de Ikea catalogus. De meubels zorgvuldig geplaatst alsof ze van tevoren op een plattegrond op schaal waren ingepast in de woning. Het rook er naar taart en brandende kaarsen en een vleugje oude wierook van de dag ervoor. De deur naar het balkon stond open en…
-
Grensoverschrijdend
jouw lang sluik haar hangt over mijn ogen ik zie slechts rozen en een beetje patchoeli je armen hangen langs mijn zij, nagels trekken lange diepe krassen op mijn dijen alsof je de huid weg wil hebben zodat je de zenuwbanen met je blote handen kunt beroeren ik kan slechts woordeloos schreeuwen omdat je mijn…
-
Een schitterende dag!
‘Een schitterende dag!’ klinkt het vanachter de hederahaag. Antoine probeert door de kleine gaatjes in de haag te ontdekken wie het is. Het is hem niet geheel duidelijk en hij gokt er maar op dat het de buurman is. ‘Jazeker buurman! Heerlijk weer om te lezen en even zonlicht te tanken.’ ‘Heb je het onkruid…
-
Onduidelijke wegen
de richting waarin hij Zijn schreden zet is niet geheel de mijne al vroeg Hij mij te volgen waarheen dit pad leidt wil ik niet weten omdat Zijn wegen ondoorgrondelijk zijn ik hecht aan duidelijkheid
-
De nieuwe wereld
Een nieuwe samenleving. Eentje waar de mens zelf weer centraal staat en waar ‘samen’ in ‘samenleving’ de aandacht krijgt die het behoeft. Een wens voor velen. De mantra van ‘groei’ kennen we inmiddels tot in den treure en helaas heeft het vooral ook dat opgeleverd; treur. We zijn wel toe aan iets anders. Aan duurzaam,…
-
Kernonderzoek
ik wil laag voor laag onderzoeken waaruit ik ben opgebouwd ik wil mijzelf afpellen tot niets anders dan een kern elke laag onderwerpen aan een minutieus onderzoek interpretatie achteraf is simpel maar misleidend beoordelen volgens nieuwe normen wordt veroordelen zal ik bestraffen wat eens toegestaan was verwerpen wat eens de norm was maar de kern…
-
Weerwoord
De woorden op mijn scherm gaven mij rode konen en oren. Ik staarde ernaar en kon de opwinding niet onderdrukken. Schreef ze dat nu echt? Wilde ze dat met me doen? De rest van de avond ging snel met een brein dat alle kanten opschoot maar altijd uitkwam op dat ene. Ik wilde terugschrijven maar…