Walther Ligtvoet

Dagelijks zie ik mensen lopen. In groepjes (al dan niet anderhalve meter afstand in acht nemend), alleen, als stelletje (soms de handen verstrengeld, soms achter elkaar, soms los naast elkaar), als gezin. Lopen is gezond, zeggen ze. Ik loop ook dagelijks. Van boven naar beneden, rondjes in de woonkamer, werkkamer en hal. En aan het…

Je weet niet goed waar te beginnen, waar je heen gaat, heen kan, heen moet. Je weet niet waar het gaat eindigen of hoe het verlopen zal. Je weet slechts dat het leven nimmer loopt zoals verwacht. Van geboorte tot aan het graf is het leven wat je overkomt terwijl je probeert de plannen te…

Op het veldje aan de overzijde van mijn straat staat een mooie grote statige boom. Er waren er ooit twee maar een moest het leven laten nadat er een huis naast verscheen. We laten allemaal ooit het leven maar om zo, in de bloei van je leven omgezaagd te worden, niet eens in een keer…

Soms staan we stil bij wat ons in beweging zet en kijken we naar basis en doel. Onderzoeken we of alles nog wel is zoals gewenst en vervolgen dan doldriest onze weg in een wereld die stilstaan met een negatieve connotatie heeft verzwaard. ‘Stilstand is achteruitgang’ heet het dan. Maar stilstaan biedt juist de gelegenheid…

Zoektochten naar iets wat onlosmakelijk is verbonden met de zoekende leiden slechts tot mirages, zinsbegoochelingen die een kortstondig moment van gelukzalig samensmelten van hart en brein mogelijk maken om ze vervolgens ruw los te rukken en ver van elkaar te stoten. De zoekende voor de rest van het leven veroordelend tot een haast wanhopig herdenken…