het gras onder me
de blik naar boven
de wolken trekken
in een traag corso
voorbij de einder
van mijn bewustzijn
met de wolken
verdwijnt het laatste
stukje zelfbehoud
uitgewrongen
verdwijnt het laatste
restje mij
ijltjes achter
de wolken aan.
Walther Ligtvoet
"Melancholie: verdriet waarbij je kan blijven drinken". – Juul Kinnaer
Geef een reactie