Categorie: Column
Alleen de vogels vliegen van Oost- naar West-Berlijn
Dagelijks zie ik mensen lopen. In groepjes (al dan niet anderhalve meter afstand in acht nemend), alleen, als stelletje (soms de handen verstrengeld, soms achter elkaar, soms los naast elkaar), als gezin. Lopen is gezond, zeggen ze. Ik loop ook dagelijks. Van boven naar beneden, rondjes in de woonkamer, werkkamer en hal. En aan het…
Het onverwachte
Je weet niet goed waar te beginnen, waar je heen gaat, heen kan, heen moet. Je weet niet waar het gaat eindigen of hoe het verlopen zal. Je weet slechts dat het leven nimmer loopt zoals verwacht. Van geboorte tot aan het graf is het leven wat je overkomt terwijl je probeert de plannen te…
Die boom
Op het veldje aan de overzijde van mijn straat staat een mooie grote statige boom. Er waren er ooit twee maar een moest het leven laten nadat er een huis naast verscheen. We laten allemaal ooit het leven maar om zo, in de bloei van je leven omgezaagd te worden, niet eens in een keer…
Duizenden kilometers zuidelijker
Soms staan we stil bij wat ons in beweging zet en kijken we naar basis en doel. Onderzoeken we of alles nog wel is zoals gewenst en vervolgen dan doldriest onze weg in een wereld die stilstaan met een negatieve connotatie heeft verzwaard. ‘Stilstand is achteruitgang’ heet het dan. Maar stilstaan biedt juist de gelegenheid…
Het vormt en vervormt, schept en herschept, wat er is
Zoektochten naar iets wat onlosmakelijk is verbonden met de zoekende leiden slechts tot mirages, zinsbegoochelingen die een kortstondig moment van gelukzalig samensmelten van hart en brein mogelijk maken om ze vervolgens ruw los te rukken en ver van elkaar te stoten. De zoekende voor de rest van het leven veroordelend tot een haast wanhopig herdenken…
Naar buiten gaan gaat weer gebeuren. Hoe dan ook.
Het is november. Buiten lijkt de zon de nachtelijke vorst te hebben verdreven maar binnen moet de verwarming nog aanpoten om het enigszins acceptabel warm te krijgen. Niet dat het zo koud is binnen maar het voelt zo koud aan. Je genereert nu eenmaal weinig lichaamswarmte als je grotendeels zit en slechts een enkele keer…
Thuis zijn er meer geuren die mensen kalmeren
Het is vochtig buiten. Erg vochtig. Een gestage neerwaartse val van een bovendrijvend meer aan water. Een wonder dat het niet ineens naar beneden plenst. Het water zuivert de lucht van stof en insecten, het spoelt de rommel weg van mens en dier en laat een schone wereld achter. De geur van petrichor is kalmerend.…
Een overgang van het een naar het ander
Een overvloedig zonlicht stroomt over een slapende straat. De zon staat in strakblauwe hemel. Hij (of zij) doet zijn best de koude te verdrijven al staat hij (of zij) eigenlijk al te ver van ons af. Maar de donkerte verdrijft hij (of zij) met gemak. Het licht verspreidt vreugde, hoop. Een belofte van een toekomst.…
Sweet memories
Wegen leiden van links naar rechts, van boven naar beneden. En de wegen op de aardkloot worden gevolgd door directere wegen in het luchtruim. We reizen alle kanten op. Nemen onze spullen mee naar her, komen terug met herinneringen aan der. Sommige herinneringen raken iedereen. Andere houden we dicht aan ons eigen hart gekluisterd. We…
De belofte van een deur die nimmer opent
Er is bijna een jaar voorbij. Een bizar jaar. Een jaar vol stilte, kluizenaarschap en rust in het buitengebeuren. Maar niet in het binnengebeuren. De rust die in het begin van het jaar alles overheerste en die mij tot maken aanzette is verdwenen op het moment dat de eerste stappen buiten weer gezet mochten worden,…
