Gedroomd contact

De nacht is vervangen door een stralende ochtend maar jouw ogen zijn nog steeds gesloten. de ademhaling rustig alsof je niets verwacht. Je bent veilig in je dromen. Geen angsten …

Waardering

Zonlicht kruipt naar binnen door spleten in de gordijnen. Langzaam begint mijn brein over te schakelen van nachtelijk dromen naar dagelijks peinzen. Voorzichtig steek ik een been buiten het bed …

Ongehoorde Symfonie

‘Er gloort altijd licht aan de horizon’ zei mijn moeder zaliger, maar voor een donker gemoed is dat niet zeker, zoals niets zeker is in het leven. Maar de lucht …

Achteraf is alles zeker

‘Het mogen vind ik niet zo spannend, is het veilig?’ De angst druipt door de woorden heen. Ik wil ze wegnemen door zekerheid te bieden maar zeker weten doe ik …

Noodgedwongen

Ik liep al even in het luchtledige te praten. Ergens was ze achtergebleven om te kijken naar een of ander kledingstuk in een etalage van een winkel die toch niet …

Doelgericht

Zodra de auto de straat uit is overvalt me het gevoel dat wegen en paden soms uiteenlopen om later weer samen te komen in snelwegen of olifanten paadjes. Geen mens …

Normaal

We keren weer terug naar een “normaal”. Maar wat is normaal eigenlijk? Voor mij was er weinig veranderd en de aanpassingen die het ‘nieuwe normaal’ vormen zijn eigenlijk net die …

Eigen wil

Mijn voeten brengen mij hier was het antwoord. Alsof ze een eigen wil hebben.  Het lijkt op mijn brein. Ook daar een eigen wil die het maar niet lijkt te snappen …