|
|
|
|
|
|
In deze nieuwsbrief:
- Stilte
- Expositie
- Nieuwe wegen en de weg vooruit
- De berichten van afgelopen maand
|
|
|
Stilte
|
Stilte. Een afwezigheid die niet gepland was, geen vakantie, geen drukke periode. Slechts een tijdspanne tussen toen en nu waarin veel en weinig gebeurd is. Maar waar energie ontoereikend was om meer te doen dan nodig was om te bestaan. Maar dat is nu eenmaal hoe het gaat als je beperkingen hebt waar je geen controle over hebt. De wens is er, zelfs de wil is er. Maar soms is dat niet voldoende.
|
Een ervaring die ik regelmatig meemaak. Te regelmatig. Soms druk ik door en zorg ik voor schijnbare bezigheden met minimale aanwezigheid maar dit keer was zelfs dat geen optie. En dan...? Opnieuw de draad oppakken. Weer starten met de simpele dingen, het ritme weer aanzwengelen. Een ritme van plannen, uitwerken, omgooien en doorwerken. Een ritme binnen beperkingen.
|
|
Dussss.... er word weer gewerkt aan nieuwe dingen, aan lopende dingen. En tijdens de stilte zijn andere ideeën naar boven komen borrelen. Mogelijke opties om mij mee bezig te houden, om aan anderen te tonen.
|
|
|
|
Expositie
|
Inmiddels is de expositie bij Drift in volle gang. Er hangt wat werk van mij tussen het werk van Pilar Puts, Ton Dirven, Gert van den Hart en Corry van Hoof. Minimaal, dat geef ik toe. En zeker niet wat ik wilde tonen. Maar toch. Het hangt er en is goed ontvangen.
|
De expositie is nog te zien tot en met 28 september op do/vr/za/zo van 13 - 17 bij Drift aan de Bouwerijstraat 8 in Breda. Ga zeker kijken, het werk wat er hangt is zeker de moeite waard!
|
|
|
|
|
Nieuwe wegen en de weg vooruit
|
De weg vooruit is intussen ingezet. Er zijn weer ideeën en plannen en bestaande zaken worden weer opgepakt. Maar ook nieuwe wegen worden bekeken. Op afstand weliswaar, er is te weinig tijd en ruimte om ze nu al te verkennen. Maar ze worden gezien en gemarkeerd als opties voor wegen die ingeslagen kunnen worden zodra het mogelijk is. Intussen worden ook kleine paadjes verkend. Als test, om te zien wat ik wil. Als tijdverdrijf op momenten waarop iets anders niet meer gaat of als ontspanning. Maar de paadjes zijn zorgvuldig gekozen zodat creatieve energie niet verspild wordt maar benut voor het vasthouden van het ritme van creatie.
|
Er zijn tal van mogelijkheden om kleine projectjes in te zetten. Om hoofd en lijf een focus te geven, al is het maar kortstondig, waaruit later weer geput kan worden. Nieuwe technieken, nieuwe richtingen, maar dan in kleine stapjes. Ontdekkingstochten op de vierkante centimeter. Niet langer meer gericht op hersenloos vermaak, maar op stimulerend herstel.
|
|
Rest mij niets anders dan nederig mijn hoofd te buigen en mijn excuses aan te bieden voor de afgelopen tijd waarin er niets naar buiten kwam.
|
|
|
|
De berichten van afgelopen maand...
|
|
|
In memoriam Lieke Marsman
|
|
Een leven van strijd, gifbekers en lijden. Een verglijden, een te vroeg geëindigd bestaan van een stem die door had moeten gaan. Een prachtvrouw, en nee, ik heb het niet over het fysieke. Ik heb het over het mystieke geheel van verstand, compassie en liefde voor taal. Maar nu eindigt dat verhaal. Er zijn mensen die taal gebruiken om tweedracht …
|
|
|
|
|
|
|
|
Iets met mussen en dak
|
|
En daardoor weinig tijd bestedend aan werk. Nieuw, of bestaand. Er is zoveel wat ik wens te doen, wat klaarligt om gestart te worden, de woorden die geschreven willen. Projecten, processen, publicaties; het ligt allemaal stil. Naast mij op mijn eetkamertafel staat het enorme gevaarte van een doka vergroter, mij verzoekend om een onderhoudsbeurt. Erbij de nodige extra onderdelen die …
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Er zijn dagen waarin je stilvalt. Keuzes van anderen bepalen je stromen. Energetisch, emotioneel , je gedachten. Alle kanten, alle gradaties van hevigheid. Sommige stromen leiden naar buiten, andere naar binnen. Weer andere stromen stromen gewoon. Ze zijn. Net zoals ik gewoon ben. Er is geen tijd, die dimensie is even losgelaten. Tegelijkertijd is er een fysisch bestaan. Het roert …
|
|
|
|
|
|
|
|
De perfecte hobby voor de nostalgisch en weemoedig aangelegde.
|
|
|
|
Er is celluloid voor nodig, of papier. Een laagje chemie doet de rest. Er is blauw, Pruisisch blauw. Er is sepia. En er is zwart, wit, kleur. Er is film en digitaal, er is klein, iets eronder en midden of ver erboven. Het vangt licht, afwezigheid van licht, het vangt beelden. In pixels, in korrels, in substraat. Er komt elektriciteit …
|
|
|
|
|
|
|
|
Laat het maar gebeuren
|
|
Soms zijn de wereld perikelen dusdanig verlammend dat je niet meer weet of je wel of niet door moet gaan met wat je doet. Heeft het allemaal nog wel zin, heeft het überhaupt wel zin? Twijfel slaat toe, gedachten kronkelen over elkaar heen met het ene gedoemde scenario na het andere ellendige tafereel. Nieuws komt niet meer binnen, afgestompt door …
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Copyright (c) 2025, Walther Ligtvoet, alle rechten voorbehouden. Je ontvangt deze nieuwsbrief omdat je hebt aangegeven deze te willen ontvangen. Mocht dit niet langer het geval zijn dan kun je je via de link onderaan uitschrijven. Als je hem wil delen met anderen is dat uiteraard toegestaan.
|
|
|
|
   
|
|
|
|
|
|
