Een leven van strijd, gifbekers en lijden. Een verglijden, een te vroeg geëindigd bestaan van een stem die door had moeten gaan. Een prachtvrouw, en nee, ik heb het niet over het fysieke. Ik heb het over het mystieke geheel van verstand, compassie en liefde voor taal. Maar nu eindigt dat verhaal.
Er zijn mensen die taal gebruiken om tweedracht te zaaien, haat te verspreiden en uit te sluiten. Zo niet deze dichteres van het Vaderland die met haar volle verstand vocht voor liefde en inclusie, begrip en compassie. We kunnen nu slechts haar woorden nog napluizen, haar gedachtengang volgen in de zinnen die achtergelaten zijn en er van leren hoe lijf en geest lief kan hebben, vechten kan tegen overmacht. Maar wij zullen nooit alleen staan in de ongelijke strijd nu zij op zal gaan in de energie die ons allen omringt.
Geef een reactie