Ik denk dat niemand zonder helden kan. Mensen die je inspireren door hun werk, hun leven dat in het teken staat of stond van wat jij doet. Ik heb er vele. Mensen die mij inspireren om te doen wat ik doe zijn er legio en als je mij vraagt wie mijn voorbeelden zijn is mijn eerste vraag op welk gebied. Ik ben dan ook een veelvraat als het gaat om kunst en cultuur. Ik kan intens genieten van muziek, in allerlei genres. Ik geef mijn ogen de kost als het gaat om beeldende kunst, wederom in allerlei genres. En als het gaat om het geschreven woord zijn er ook daar diversen die mij weten te inspireren en aan te zetten tot eigen producties.
Soms tracht ik ze te imiteren, niet omdat ik denk dat anderen daar op zitten te wachten, maar om te leren. Hoe was het licht bij deze foto? Waarom dit woordgebruik? Hoe kan ik een beeld opbouwen, componeren, dat resoneert met wat ik hoor? Er zijn tal van uitingsvormen en in al die verschillende mogelijkheden schuilt mijn eigen stem, mijn eigen toon. Het gebruiken van de toon van anderen zorgt ervoor dat ik die van mijzelf ontdekken kan, beter kan horen. Heel soms bemerk ik dat ik jaloers ben. Jaloers op het leven dat zij geleidt hebben. Het tijdsgewricht waarin zij leefden is bijna tastbaar maar ik kan het niet benaderen noch kopiëren. Ik leef in mijn eigen tijd, leid mijn eigen leven. Dat is ook de enige manier waarop het hoort. Maar het neemt niet weg dat ik soms wel aanpassingen maak in wat ik doe, in hoe ik te werk ga.
Zelfs in hoe ik mijn leven vormgeef.
Geef een reactie