Soms zijn er van die dagen die aaneengeregen lijken van “momenten”. Kortstondige ervaringen die geheel ongerelateerd zijn aan elkaar maar wel een evenredige impact hebben op de loop van de dag. Momenten die je doen afvragen of je wel in het juiste universum wakker bent geworden want een dag is nog nooit zo vreemd verlopen.
Een moment van uitzinnige vreugde (nou ja, het introverte equivalent ervan), een moment van intens verdriet, een moment waarop je je afvraagt of de hele wereld krankjorum is geworden (wat niet geheel bezijden de waarheid lijkt), een moment dat je doet vullen met warmte voor je medemens. En zo nog wat van dat soort ervaringen. En dan, aan het einde van die dag, voel je een vreemde gewaarwording, dat niets vaststaat, niets zeker is (nou ja, op belastingen en de dood na dan). Alsof het leven niet bedoeld is om voort te slepen maar om “momenten” te verzamelen die je raken, die elke emotie op scherp kunnen zetten.
Momenten die je wil delen, met eender wie.
Geef een reactie