Het is onvolledig, niet af. Het vlot niet, wil niet starten. Maar erger, het werkt zelfs niet. Kortsluitingen volgen op fouten, oplossingen creëren nieuwe uitdagingen en het starten van iets nieuws om het oude te vergeten is slecht een herhaling van eerdere ervaringen.
Er is een grens, snel naderbij komend, die aandacht vergt maar niet krijgt. Zelf vastgestelde deadlines die niet gehaald worden door inactiviteit, of beter, verspilde activiteit elders, een algeheel gebrek aan energie en focus. Symptomen gelijkend op een hyperactieve verstoring van aandacht. Verstrooidheid of vergeetachtigheid, beide misschien, zetten beslissingen om in vermissingen van inzet. Het is zomer. Een snakken naar herfst en winter, toch werkelijk de jaargetijden waarin ik gedij. Voor nu is het vooral smelten, het bereiken van een kookpunt.
Een langzaam ontwaken van een brein, te afgeleid door een opdracht prompt, een knipperende cursor, een opdracht her en der, het starten van iets… maar het afsluiten van niets.
Geef een reactie