Er zijn dagen waarin je stilvalt. Keuzes van anderen bepalen je stromen. Energetisch, emotioneel , je gedachten. Alle kanten, alle gradaties van hevigheid. Sommige stromen leiden naar buiten, andere naar binnen. Weer andere stromen stromen gewoon. Ze zijn. Net zoals ik gewoon ben. Er is geen tijd, die dimensie is even losgelaten.
Tegelijkertijd is er een fysisch bestaan. Het roert zich, het rommelt en rammelt. De tijdsdimensie daar wordt in alle hevigheid gevoeld. Het interfereert met de stromen, vormt eigen stromen. Keuzes ontstaan en vergaan. Er is geen tijd om ze te maken. Anderen doen dat wel voor je als het nodig is. Wolken drijven over, laten inhoud los, verdampen onder een bleke zon. Een maan laat zich nauwelijks zien, de ochtend is vol gekwetter en gefluit. Het wordt geregistreerd, zoals alles wordt geregistreerd, er wordt echter niets mee gedaan. Ze stromen slechts.
Tijd bestaat even niet, slechts drie dimensies, de vierde is even losgelaten.
Geef een reactie