Categorie: Poëzie
Requiem voor de opmerkzame markante
De sluiter klikt niet meer Het licht is geweken uit de ogen die door de zoeker keken Het markante wordt niet langer opgemerkt Niet langer vastgelegd voor de eeuwigheid Zijn rijzige gestalte rijst niet langer op Tussen de artiesten De kunstenaars De outcasts De markanten De snaar ligt gebroken naast de klankkast Een leven geleden…
Tussen hoop en vrees
als kind lag ik vaak in bed of zat ik in een hoek omgeven door speelgoed waar ik niet naar omkeek de aandacht gefixeerd op een boek dromend van verre landen moedige daden of reizen tussen sterren of over zee ‘het is te prijzen dat die jongen zoveel leest’ maar eerlijk gezegd is er echt wel meer…
UDS
rillend, trillend, rollend bollend van trots een ritmische mix van urban, dance, metal trash Utreg’s nalatenschap genieten van klanken op vliezen mentale beelden bewegen op dreunen een reis in mijn geheugen herinneringen die vloeien dromen die wederopbloeien om later weer te landen In realiteit te laat, te lang geleden niet langer haalbaar maar nog altijd…
Oktobergemoed
als de nacht donker rollend doch teder zacht de kamer vult en het licht zijn toevlucht zoekt in de barsten van het bestaan wentel ik mij in de zachte mantel van alcohol mijn zwarte hond strelend door zijn weerbarstig haar om hem te zien groeien tot de kamer gevuld is met zijn stinkend lijf de adem bedwelmend zoals…
Leef ik?
leef ik? ben ik een mens bestaande uit bloed, vlees en wens gedachten die ontspringen uit onvermoede bronnen bedwingen tot stroom, tot rivier die het ellendige meevoert van hier naar ginder waar ik niet ben terwijl het goede blijft hangen in een bocht die ik niet ken en ik alleen maar blijf verlangen naar een leven…
Moeder Natuur
het begint met een vlaag wat wind die maar al te graag speelt met takken, bladeren en haar de eerste druppel valt voorzichtig al snel gevolgd door meer om gestaag te veranderen van vluchtig naar stromen, naar kolom het grote geselen van door mensen gemaakte structuren tegen wensen van de natuur die vrijheid nodig heeft…
Ontmoeting met een zwerfster
Als ik naar jou kijk zie ik geloken ogen die opkijkennaar waterige verten, staren in stilte naareen toekomst die nooit zal zijn. Waarin liefde, warmte en thuis als een wensrealiteit worden met armen die omsluitenlippen die beroeren Waar een knapperend haardvuur en de geurvan versgebakken appeltaartof wildgebraad Tot de realiteit doordringt en de ogenverstarren tot…
Uitzicht op marteling
de stapel groeit en groeithet onderzeil wordt bovenopde slaapzakken gegooidterwijl het kookstel naast de vouwstoelen staat de luchtbedden worden broederlijk naast de doos met gasflessen en nachtlampgeplaatst terwijl het canvaszich verstopt onder de UV werende doek de koelbox staat gevuldnaast de kussensdie het zicht op de stokken en haringen blokkeert de auto staat al klaarvoor…
Wolkenreis
het gras onder mede blik naar bovende wolken trekkenin een traag corsovoorbij de eindervan mijn bewustzijn met de wolkenverdwijnt het laatstestukje zelfbehouduitgewrongenverdwijnt het laatsterestje mij ijltjes achterde wolken aan.
Dank je
Dank je voor alle regels De zoete woordenDe milde moordenDe woede-uitbarstingenIn mentale beelden De overgedragen tranenVan verdrietVan woedeHet verborgen vergeet mij nietDe verloren paden De wegen die ik nooit bewandeldeOngedwongen verpozen In zwijmelende geesteswerken Vol verdwaalde eigenheidEn onbeantwoorde emoties Bedankt Voor de poëzie
