|
|
|
|
|
|
In deze nieuwsbrief:
- Wat is er te verwachten in 2024?
- Op het podium.
- Publicatieaankondiging e-book.
- De berichten van afgelopen maand.
|
|
|
Wat is er te verwachten in 2024?
|
|
Wat is er te verwachten in 2024? Pfoe... er zijn plannen genoeg. Zoals altijd.
|
Maar of al die plannen ook uitgevoerd gaan worden is een tweede. Wat al wel concreet is is het volgende: er komt een e-book aan (lees hieronder meer daarover) en ik ga wat vaker op het podium staan (in deze nieuwsbrief vind je meer info over het eerste optreden van dit jaar).
|
Tevens ben ik bezig met de laatste handelingen aan het manuscript voor een thematische poëziebundel over depressie. Of deze ook daadwerkelijk uitkomt kan ik nu nog niet zeggen, voor de bundel zelf moet ik nog een uitgever vinden. Daarnaast zijn er ook plannen voor wat vlugschriften zoals ik die in het verleden ook heb gemaakt.
|
Naast al dit komt er misschien een kleine webshop op de website waar wat zaken te koop worden aangeboden zoals bundels, vlugschriften en andere zaken. Maar ook dit is nog niet zeker. Het hangt van een behoorlijk aantal zaken af of dit wel mogelijk gaat zijn.
|
|
Nog veel vager qua plannen zijn andere bundels. De intentie is er om ze samen te stellen maar ik sta nog erg aan het begin van dat proces voor die bundels. Mochten deze concreter worden verwacht ik ze pas ergens aan het einde van het jaar.
|
|
|
|
Op het podium
|
|
Op 10 februari aanstaande mag ik weer op het podium staan. Dit keer bij Spleenpoëziepodium in het Einde van de Wereld in Amsterdam.
|
De line-up: Marijke Hooghwinkel, Kat Kreeberg, Harmen Malderik, Renato Proper, Enno Paulusma, Walther Ligtvoet, Odile Schmidt, Montana Hoogenboom en Sandra Anders. Presentatie is in handen van Gwendolyn de Leeuw-Rammeloo. De organisatie is verzorgd door Kees Godefrooij van Stichting Spleen. De toegang is gratis en je bent van harte welkom.
|
En oh ja, het vindt plaats op het Einde van de wereld. De boot (Quo Vadis) ligt afgemeerd aan de Javakade 61. De aanvang is om 13 uur maar de zaal is al open vanaf 12:30. Het duurt tot ongeveer 15 uur.
|
|
|
|
Publicatieaankondiging e-book.
|
|
Afgelopen jaar had ik mij ten doel gesteld om één maal per week een column te schrijven onder de noemer 'Een jaar lang zaterdagen'. Dat is mij gelukt (een feit waar ik best een beetje trots op ben).
|
Ik ben nu bezig met het bundelen van deze columns in een e-book. De laatste drempels worden nu overwonnen om deze ook daadwerkelijk te kunnen publiceren. Over het hoe (je deze kunt verkrijgen) en wat (er daarvoor gedaan moet worden) horen jullie verder nog aangezien ik nog steeds niet uit ben over of ik hem te koop aanbied voor een klein bedrag, gratis aanbied of er wat anders voor vraag. Hoe dan ook, in ieder geval zal deze de komende maand te verkrijgen zijn.
|
|
Overigens zet ik deze column reeks ook in 2024 door :-) .
|
|
|
|
De berichten van afgelopen maand...
|
|
|
|
|
|
Er is een verlangen, een wens of een droom. Een kans om te grijpen of te laten ontglippen in alle consternatie van emoties, weggestopt maar blijkbaar levend en wel. Het maken, creëren, het laten gebeuren, het tot ontstaan brengen van… De wens, het verlangen, de droom is er. Motivatie vertaalt zich echter slecht in handeling. Is het energie, angst, een …
|
|
|
|
|
|
|
|
Vakantie?
|
|
Soms moet je even afstand nemen om te zien waar je staat, hoe de rest van je uitgestippelde route verdergaat en waar je einddoel zich bevindt. Soms hervat je je reis, soms stel je je reis bij, en soms annuleer je hem volledig. Het doel is wellicht niet langer meer haalbaar of nuttig, of net een klein beetje naar links …
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Je leven kan vreemd aanvoelen als je al maanden weet dat iets te gebeuren staat. En als dat dan achter de rug is valt er een stilte, een leegte in je bestaan. De hitte van afgelopen week heeft zijn sporen ook achtergelaten en hoewel het nu heerlijk is qua temperatuur heeft mijn lijf nog het een en ander te verwerken …
|
|
|
|
|
|
|
|
Geven, nemen, vasthouden en loslaten
|
|
|
|
Soms moet je geven om te kunnen nemen, vasthouden om los te laten. Het leven komt in vlagen van ontvangen en in vlagen van incasseren, ook ontvangen maar dan anders. Zo geef je vreugde in tekst en beeld, neem je compliment en cadeau in ontvangst. Dan houd je vast aan wat je lief is, maar laat je los om vrijheid …
|
|
|
|
|
|
|
|
In memoriam Lieke Marsman
|
|
Een leven van strijd, gifbekers en lijden. Een verglijden, een te vroeg geëindigd bestaan van een stem die door had moeten gaan. Een prachtvrouw, en nee, ik heb het niet over het fysieke. Ik heb het over het mystieke geheel van verstand, compassie en liefde voor taal. Maar nu eindigt dat verhaal. Er zijn mensen die taal gebruiken om tweedracht …
|
|
|
|
|
|
|
|
|
