Mijn tuin is weer een jungle aan het worden. Ik merk het aan de blikken van voorbijgangers die afkeurend kijken van tuin naar woonkamer. Ik zie het aan het groen dat welig tiert en hoger dreigt te komen dan de heg (het is al hoger dan het muurtje). Ik heb nog niet besloten wat ik ermee ga doen. Wieden en omspitten? Laten groeien tot ik weet wat ik ermee wil? Of tot ik het zelf beu word?
Ik heb nog geen idee wat ik wil met de tuin. Ik wil groen en vooral ook leven. Zoemende bijtjes en hommels die als bommenwerpers klinken in vergelijking met het zoemen van hun kleinere neefjes. Vlinders… Vlinders wil ik ook. De witte, de gele, de bonte. Ik heb een vaag idee over wat ik in de tuin wil aan planten maar te weinig kennis om het toe te passen.
Ik heb een aantal tuinboeken van mijn vader geërfd. Oude, muf ruikende, boeken. Ik heb ze nog niet opengeslagen. Ik weet ook niet of ik ze open zal slaan. Het kan ook zijn dat ik de kennis gewoon elders haal en met die kennis ook de spierkracht.
Tot die tijd groeit mijn jungle…
Geef een reactie