Het genenspel

de tranen biggelen van de ruiten
maar ik zit veilig binnen, half in jou gekropen
ik hoef niet meer naar buiten

jouw geur, je lach, je stemgeluid
je halfgeloken ogen, het kronkelen van je lichaam
als ik je tepels raak

de wind geselt de bomen, huilt om het huis
maar ik vind hier de rust die ik zo lang zocht
in het tot jou komen

je kreunen en zuchten, jouw handen die zoeken
het steeds steviger vastgrijpen, het openen van je dijen
als ik over je benen streel

de kou kan mij niet langer deren, de warmte die wij samen genereren
die aanraking die mijn zinnen verteren
de remmingen verdwenen in het doorgeven van genen

al blijft dat laatste zonder resultaat
het gaat hier dan ook slechts om de daad

Digiprove sealCopyright beveiligd door Digiprove © 2020 Walther Ligtvoet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.