Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief.

  • Kofferbakverkoop op zolder

    Marie Kondo, voorjaarsschoonmaakwoede, ontspullen. Mijn zolder staat vol. Boeken, oude computeronderdelen, speelgoed, dozen met onbekende inhoud. Het staat er allemaal. Ik wil het kwijt, ik mis de ruimte die het inneemt. Zodat ik deze weer kan vullen met nieuwe dingen. Nieuwe herinneringen, hobby’s, nieuwe oude spullen. Maar er staan ook spullen met aangehechte waardevolle herinneringen.…

  • De onzichtbare worsteling van een introvert

    Mijmerend de dag beginnen, reflecterend op gebeurtenissen binnen en buiten. De gedachten tuimelen over elkaar heen. Ideeën, to-do lijstjes, zorgen, flarden van conversaties. Gesprekken met jezelf. Langzaam een plaats bepalend. En dan is het tijd voor toelaten. Anderen ontmoeten. Soms een gesprek één-op-één. Soms een groepje groot genoeg, én klein genoeg, om gezellig te zijn.…

  • Het depot van gemiste kansen

    Elk leven kent gemiste kansen. Kansen die duidelijk genoeg waren om gegrepen te worden. Maar die vervolgens links bleven liggen. Door angst, blindheid, onwetendheid? Wie het weet mag het zeggen. Maar waar blijven dan die gemiste kansen? Lossen ze op? Blijven ze waar ze waren? Of gaan ze naar een depot, wachtend op een volgende…

  • De rol van het verleden

    Het verleden leeft in je herinneringen. Het leerde je lessen. Het brengt je de vreugde van toen. Het biedt troost en vrolijkheid. Het biedt warmte en zekerheid. Maar misschien ook wel verdriet en pijn. Het achtervolgt je, laat je niet los. Een terugblik kan verhelderend zijn en soms verpletterend. Inzichtelijk maken en soms vertroebelen. Het…

  • Een zondagnamiddag in de lente

    Een terras vol geluiden; gelach, een hond die blaft, gesprekken over politiek, liefdeslevens, roddels. Ravottende honden en kinderen die zich vervelen. Een biertje hier, een kop koffie, bittergarnituur. Een zon die zich schielijk wegstopt achter wolken bezwangerd met regen om slechts luttele seconden later weer tevoorschijn te komen en zwak zijn warmte te geven zodat…

  • Geluiden op een zondagochtend

    Soms hoor je door het openstaand slaapkamerraam flarden van gesprekken, het zoemen van insecten op zoek naar een plaats om te rusten of gewoon hun nest. Het heerlijke gefluit van de altijd aanwezige vogels. Soms hoor je de snelle voetstappen van een jogger, het hijgen van een hond of, als je heel goed luistert, de…

  • Uit de pauzestand

    Het aantal wachtrijen wordt minder, levertijden worden korter, bezorgopties nemen toe. Het leven is weer begonnen als je mensen hoort. Het is te zien aan de drukker wordende wegen, minder mensen op straat maar meer op terras. Ik kom slechts langzaam uit de pauzestand. Al pauzeerde ik niet echt. Tijdens de ‘pauze’ heb ik namelijk…

  • Gladiolen

    ‘Hoe is het met je, fysiek dan?’ Mijn fysiotherapeut keek onderzoekend naar me. Ongetwijfeld naar mijn houding om daaruit een beeld te krijgen van mijn klachten. ‘Wel oké. Op rug, nek, schouders en knie na dan.’ Twintig minuten later stond ik weer buiten. Mijn rug rechter, mijn nek vrijer en mijn schouders lichter. Mijn knie…

  • Zwijgen

    Ik zwijg terwijl de wereld brandt. Niet omdat ik niets wil zeggen of omdat het mijn plaats niet zou zijn. Nee, ik zwijg omdat ik niet weet wat ik moet zeggen. Want wat kan ik zeggen over misdeeld zijn, over discriminatie, over ongelijkheid. Ik ben niet misdeeld, wordt niet gediscrimineerd, voel geen ongelijkheid. Ik weet…

Gelieve mijn rechten te respecteren.