Geen algoritmes. Gewoon een brief van mij aan jou.

Poëzie

  • Onduidelijke wegen

    de richting waarin hij Zijn schreden zet is niet geheel de mijne al vroeg Hij mij te volgen waarheen dit…

  • Kernonderzoek

    ik wil laag voor laag onderzoeken waaruit ik ben opgebouwd ik wil mijzelf afpellen tot niets anders dan een kern…

  • Het genenspel

    de tranen biggelen van de ruiten maar ik zit veilig binnen, half in jou gekropen ik hoef niet meer naar…

  • Eens is alles herinnering

    de uren en dagen rijgen zich aaneen waarbij indruk na ervaring zich beklijven  de eerste woordjes de eerste stapjes en valpartij…

  • Vleugelnijd

    we betreuren ons onze ontnomen vleugels onze horizonten die nu vervangen zijn door spiegels waarin onze reflectie ons niet bevalt…

  • Verloren dag (een Jozzonet)

    Van deze dag Kunnen we niets maken Het is bijna verloren Verdwenen in onvolledigheid Het is bijna verloren Kunnen we…

  • Verstoken

    in een ruimte van honderd vierkante meter twee verdiepingen en een zolder zwijgen stemmen, krijgt men kolder in de kop…

  • Ode aan een stationsklok

    de rust die uitgaat van een tikkende klok tempert het ritme van mijn lichaam alsof het hart wil samengaan versmelten…

  • Vitamine D

    de dagen zijn voorzien van nieuws uit alle landen maar vertellen vooral over dood intussen zingen vogels luider neemt natuur…

Gelieve mijn rechten te respecteren.