Walther Ligtvoet

Het vriest buiten,

een weerspiegeling van haar hart.

Liefde, diep in permafrost begraven.

IJzige gronden verbergen heftige emoties.

Menig man die het probeerde,

een schier onmogelijke opgave,

niemand die haar ontdooide.

De gevoelens die ze in zich heeft

worden door kille ratio verstomd.

Gesmoord door de kou

die haar hart omgeeft.

Maar hiermee wordt uit haar leven

zonder enig besef

alle passie verdreven.

Bevroren verlangen

dat menig ontluikend gevoel

weet te bedwingen

met als enig doel

haar te behoeden voor verdriet.

Maar dat haar leven

nu kil en leeg is

dat ziet ze niet.