Columns
Fijne dagen!
Komende dagen staan weer bol van familiebezoek, terugblikken op een jaar en volop “het jaar in…” lijstjes op sociale media, tv, streamingdiensten en wat dies meer zij. Ook ik ontkom niet aan die weemoedige terugblik op een bewogen jaar en wellicht zelfs wat verder dan dat ene jaar. Het idee van een winters kerstfeest is…
Overwinteren
Het wintert even. Een paar dagen vorst mogen ervaren om vervolgens weer terug te gaan naar herfstachtige temperaturen. Intussen zijn dit soort winters normaal geworden, wellicht waren ze al tijden normaal, en misschien zijn ze zelfs wel altijd normaal geweest. Er is zoveel gaande in deze wereld dat elke verandering er voor mij een teveel…
Ga met de stroming
Het geluid van smooth jazz op de achtergrond mengt zich met het felle zonlicht van een laagstaande winterzon. Het is een gewone dag op het moment dat ik dit schrijf. Een gewone normale dag. Zo eentje waarop je het huishouden doet. Of de werkzaamheden die je uitoefent in je beroep, je hobby’s, de klusjes rond…
Grijze schaduw.
Het is verdacht stil in de kamer. Slechts een klein zuchtje zo nu en dan van een grijs heuveltje op de poef. Geen rennende pootjes, geen krabben aan de paal, geen gerinkel van brokjes in het aardenwerken bakje. Het lijkt wel zondag, deze rust. Waar ik ook ga en sta in de woning, de grijze…
De introvert
Ik kijk, observeer, noteer mentaal, relativeer en weeg. Ik neem alles in me op, een spons van nature. Emoties van anderen golven over me heen. Ik internaliseer, vergeet de grenzen en ontwar later weer wat mijn is en wat de ander. Ik hou niet van drukte, van massa, verkies de stilte van een lege bibliotheek…
Mijn bijdrage
Verhalen vertellen zichzelf door beeld en geluid. Tekens vormen en ordenen zich al naar gelang gewenst en soms ook ongewenst maar altijd nodig. En langzaam ontvouwt zich een plan dat steeds helderder in beeld komt naarmate de jaren vorderen. Ik heb geen idee over doel noch een enkel gevoel bij wat zich aandient behalve dan…
Ik worstel
Langslopen, staren, mompelen. Langslopen, becommentariëren en neus ophalen. Ik zie ze elke dag weer, elke dag terugkomen. Ik haat ze, ik verafschuw ze, ik zou willen dat ze verdwijnen maar eigenlijk wil ik dat de reden verdwijnt waarom ze zo doen, eigenlijk wil ik dat ik me conformeer aan de geldende standaarden maar ik ben…
Het is bijna mijn tijd
We gaan weer richting de jaargetijden die het best passen bij mijn gemoed. Het introverte leven. De binnenzijde van onze woningen die voor een aantal maanden de voornaamste verblijfplaats zal zijn voor velen. De rust, het intieme, het knusse. De kleinschaligheid. Een introspectief bestaan tot de zon weer hoger gaat klimmen en de buitentemperatuur de…
Inpakken en (nog steeds) niet wegwezen
De dozen stapelen zich langzaam op. Er is geen duidelijkheid over de verplaatsingsdatum van de gevulde dozen en dus is er ook geen haast om ze te vullen. Er is slechts een vaag omschreven moment waarop de muren worden vervangen door nieuwe. Ik begin langzaam te wennen aan het idee straks niet langer mensen recht…
