Columns
Blue Monday
Stemmen vervormd en verdrongen, vermomd tot murmelen door gesmolten zand, reppen over leven en plezier. Als het incidenteel gelach een indicatie mag zijn. In tijden waarin waanzin hoogtij viert en greppels graaft om elkaar te bestoken met waarheden, half of geveinsd, klinken de geluiden welhaast verzoenend en bijna onaards tot aan onwerkelijk toe. Blokkeren een…
Grenzen
Er zijn grenzen: landsgrenzen, emotionele grenzen, pijngrenzen, grenzen aan geduld, sportieve grenzen, tijdsgrenzen, carrièregrenzen, natuurlijke grenzen en wetenschappelijke grenzen. De scheidingslijnen langs ons bestaan zijn arbitrair, vaststaand of denkbeeldig. We dagen onszelf uit om ze te bereiken, om ze te herkennen, om ze te bewaken of om ze te delen. Ze worden behaald, overschreden, verlegd,…
De stilte van de aanraking
Soms ratelt het, dan is het weer kabbelend. Meestal giert het, maar een enkele keer raast het. Vaker nog stroomt het eindeloos door. Minuten, uren, dagen, nachten. Er lijkt geen schakelaar. En dan ineens is het stil. Doodstil. De aanraking van handen die knopen vinden en spieren kneden, de geur van massageolie, de kalmerende klanken…
Afscheid van bestaande muren
Herinneringen stromen, bezoeken een vermoeid brein. Een voor een bezie ik ze. Sommige stop ik weer terug, van andere neem ik afscheid. Nu de muren waar ze gemaakt zijn op het punt staan verlaten te worden is de pijn ze vergeven. De beelden en woorden ebben en vloeden. Vooral in de nachtelijke uren. Gedurende de…
Toekomstige tijd
Tijd is van ons. De tijd is gestolen, geschonken, vrijgemaakt, ingevuld, verloren en gevonden. We maken tijd voor leven, doorleven, beleven. We verliezen tijd in gedachten verzonken, mijmerend en verkwanselend of toch verrijkend. We herijken onze paden, de wegen die leiden naar de eindtijd, onze eindtijd. We rennen en vallen en staan weer op om…
Bestaan
Ik ben te laat, te vroeg, precies op tijd, op zoek naar flexibiliteit van het lineaire. Ik zoek naar toekomst, wroet in het verleden, bezie het heden met verbazing en toer rond in het almaar kleiner wordend universum van mijn bestaan. Ik worstel en kom onder tevoorschijn om boven te ontwijken en te zoeken naar…
Nieuwe wegen
Soms sla je wegen over. Ze zijn uitnodigend, reppen over mooie vergezichten, toekomsten vol emotionele rijkdom. Maar angst voor het onbekende, voor mogelijke risico’s, weerhouden je ervan die wegen te betreden. Die comfortzone is wel erg comfortabel. En soms sla je toch zo’n weg in. Voetje voor voetje, voorzichtig aftastend of dit wel brengen gaat…
Theetijd.
Ik kijk door het raam naar een vrijwel lege straat. Het regent weer eens. Dit jaar, 2021, worden we weer verwend met een ouderwets Nederlandse zomer. Mijn ogen zijn de laatste jaren wat slechter geworden. Ouder worden gaat gepaard met langzaam verlies van zintuigen geloof ik, maar hoe dan ook, ik kan de regen nog…
Aanmodderen
Er zijn van die dagen dat niets lukt. Dat vanaf het moment waarop je (veel te vroeg natuurlijk) je ogen opendoet alles al in duigen lijkt te vallen. En dat zelfs nog voor je besloten hebt dat je überhaupt iets zou doen. Je lichaam voelt niet prettig, je hoofd zwemt en je gewrichten kraken en…
