Auteur: walther
Doelgericht
Zodra de auto de straat uit is overvalt me het gevoel dat wegen en paden soms uiteenlopen om later weer samen te komen in snelwegen of olifanten paadjes. Geen mens die ik volgen kan, ik verlies mijzelf weer eens. Verlies is frustrerend, zeker als het meer betreft dan materiële zaken of een simpel leven. Eigenheid…
Normaal
We keren weer terug naar een “normaal”. Maar wat is normaal eigenlijk? Voor mij was er weinig veranderd en de aanpassingen die het ‘nieuwe normaal’ vormen zijn eigenlijk net die dingen die de weinige veranderingen inhielden. Mijn normaal is grotendeels het normaal dat de afgelopen weken het leven bepaalde. Het contact met anderen is juist…
Eigen wil
Mijn voeten brengen mij hier was het antwoord. Alsof ze een eigen wil hebben. Het lijkt op mijn brein. Ook daar een eigen wil die het maar niet lijkt te snappen of wellicht hebben we zelf niet in de gaten dat de delen van ons lichaam een eigen wil kennen. Het zou kunnen verklaren waarom ik…
Over rijbewijzen en maatregelen
Ondanks dat alles stil staat vervallen toch allerlei documenten. Zo ook mijn rijbewijs. Ik mag later vandaag een nieuw exemplaar in ontvangst nemen. Hiervoor moest ik een afspraak maken om ter plaatse in de wachtruimte te mogen gaan zitten. Afspraak inplannen betekent overigens niet dat je naam omgeroepen wordt op het afgesproken tijdstip. Net als…
Dagvulling in vrijheid
Wandelen door een bos, zwemmen in open water aanraking en dan weer los, een weerzien, tot later diezelfde dag en dan een ademteug vol zeelucht, pootjebaden in de branding, geen wind, geen zucht. De glimlach vol belofte, een ondeugende oogopslag, de gedachte aan een gelofte, afgelegd op net zo’n dag vol verwarrende verwachting. Een nacht,…
4 mei 2020
Het is 4 mei. Dodenherdenking. We gedenken de doden die in de tweede wereldoorlog gevallen zijn en meer. Alle gestorvenen door oorlogsgeweld. We doen dit omdat we hopen dat mensen dan niet langer oorlog zouden wensen. Maar om ons heen horen we alleen maar oorlogstaal. Zelfs ons worstelen met een virus is een oorlog genoemd.…
Zondagmiddaggevoel
Door het open raam dwarrelen flarden van gesprekken op straat binnen. Op anderhalve meter moet je je stem blijkbaar iets verheffen wil je verstaanbaar blijven. Ik probeer mijn best te doen het niet te horen terwijl ik mij tracht te concentreren op de woorden die Campert ergens in de jaren vijftig of zestig aan het…
