Categorie: Poëzie
Geen antwoord
Verbinding verbroken, van alle connecties verstoken, een wanhopig grijpen naar strohalmen en rookslierten om te staren naar lege handen. Op zoek naar middelen om het wegvlieden van levenslust te stelpen maar niets voorhanden. Een glijden dat lijkt te versnellen, geen remmen noch gezekerd lijf, slechts een klok die op vijf voor twaalf lijkt te staan.…
Gedroomd contact
De nacht is vervangen door een stralende ochtend maar jouw ogen zijn nog steeds gesloten. de ademhaling rustig alsof je niets verwacht. Je bent veilig in je dromen. Geen angsten of neuroses in je sereen gezicht te bekennen. Ik streel je ontspannen lijf. Je sleutelbeen, je schouder, je borsten, je buik. Daar houd ik op.…
Ongehoorde Symfonie
‘Er gloort altijd licht aan de horizon’ zei mijn moeder zaliger, maar voor een donker gemoed is dat niet zeker, zoals niets zeker is in het leven. Maar de lucht kan zo donker niet zijn of er is toch een straaltje zonneschijn dat doorwerkt in een overwerkt brein. Een glimpje van een toekomst waar meer…
Strakgespannen verwachting
Ik kan je ruiken en voelen en horen als ik de ogen voor even sluit en aan je denk waarbij het lichaam reageert op iets wat er niet werkelijk is. Als fantoompijnen haast trekt het, scheurt het de ziel uiteen in stukken die later gehecht moeten worden om niet geheel te verliezen wat al deels…
Doelgericht
Zodra de auto de straat uit is overvalt me het gevoel dat wegen en paden soms uiteenlopen om later weer samen te komen in snelwegen of olifanten paadjes. Geen mens die ik volgen kan, ik verlies mijzelf weer eens. Verlies is frustrerend, zeker als het meer betreft dan materiële zaken of een simpel leven. Eigenheid…
Eigen wil
Mijn voeten brengen mij hier was het antwoord. Alsof ze een eigen wil hebben. Het lijkt op mijn brein. Ook daar een eigen wil die het maar niet lijkt te snappen of wellicht hebben we zelf niet in de gaten dat de delen van ons lichaam een eigen wil kennen. Het zou kunnen verklaren waarom ik…
Dagvulling in vrijheid
Wandelen door een bos, zwemmen in open water aanraking en dan weer los, een weerzien, tot later diezelfde dag en dan een ademteug vol zeelucht, pootjebaden in de branding, geen wind, geen zucht. De glimlach vol belofte, een ondeugende oogopslag, de gedachte aan een gelofte, afgelegd op net zo’n dag vol verwarrende verwachting. Een nacht,…
Ongevraagd
Tijdens radio opnames moet ik nu mijn inbreng via een telefoon verzorgen. Ik heb slechts een oude telefoon die kraakt. Net zoals zovele dingen die kraken in mijn huis zoals mijn bed, mijn bureaustoel of de vloer wanneer ik er overheen loop. Vroeger kraakte men ook huizen of harde noten maar ik heb gewoon een…