Walther Ligtvoet

De gezamenlijke dingen. Die mis ik. Als einzelgänger ben ik het wel gewend om alleen te zijn, om mijzelf te moeten vermaken. Maar van tijd tot tijd deze activiteiten onderbreken om met een stel vrienden wat te gaan drinken of ergens op bezoek gaan is nuttig. Het breekt de dag, geeft andere inzichten en levert…

Nu we alweer een aantal weken in een halfzachte variant van een lockdown zitten begin ik toch wel wat dingen te missen. Vooral nu het koningsdag is. Ik mis de mogelijkheid elkaar aan te raken, een knuffel te geven of gewoon lekker knus tegen elkaar aankletsen en elkaar aankijken. Ik mis het rumoer van de…

‘Het voelt niet goed’ zei ze me. We draalden even om elkaar heen, woorden bleven uit. ‘Dan moet je het niet doen’ zei ik en draalden nog meer om elkaar heen, weer met woorden die wegbleven. ‘Hopelijk een andere keer’ zei ze. Het weekend is net als alle andere dagen. Leeg… zonder contact… zonder mens…

Een nieuwe samenleving. Eentje waar de mens zelf weer centraal staat en waar ‘samen’ in ‘samenleving’ de aandacht krijgt die het behoeft. Een wens voor velen. De mantra van ‘groei’ kennen we inmiddels tot in den treure en helaas heeft het vooral ook dat opgeleverd; treur. We zijn wel toe aan iets anders. Aan duurzaam,…

De zon verschaft weer veel plezier. Wandelweer. Maar nu: ik wijk uit en ontwijk, ik calculeer en beredeneer. Een route die ik ooit gedachteloos liep vraagt nu constant aandacht. Ik heb er dan ook totaal geen plezier in. Eenmaal terug tussen mijn veilige muren zucht ik eens diep. Ik open de achterdeur naar de tuin…

Trachtend mij te houden aan de norm van anderhalve meter loop ik naar de grootgrossier hier in de buurt. Ik wijk uit bij elk persoon die ik tegenkom, calculerend of ik links dan wel rechts passeren moet of kan, of er geen anderen in de buurt zijn met wie ik dan ook rekening dien te…

De zon doet zijn best om deze rare tijden op te fleuren. Helderblauwe hemel en een temperatuur waarin het heerlijk toeven is (op balkon of in de tuin) veraangenamen onze dagen nu we richting Pasen gaan. Het paasweekend is traditioneel een weekend waarop we erop uit trekken. Korte vakanties, dagtripjes, genieten van een lang weekend.…

Vandaag doorbreek ik mijn ‘patroon’. Geen gedicht. Ik ben even leeg, lamgeslagen door de berichten rondom ‘hét’. Vandaag kom ik slechts op gang door mijzelf voor te houden dat er niets aan de hand is, een dag als elke andere. En ergens is dat ook zo. Een dag als elke andere in deze tijd is…

De dagen gaan langzaam. Seconden die overgaan in minuten die tezamen uren vormen welke vervolgens een dag maken. De tijd gaat traag in tijden van rust, van binnen zitten en reflecteren. Ergens in mijn lichaam klikt het. De tijd zoals die nu verglijdt valt samen met het ritme van mijn zijn. Ik pas in deze…