Categorie: Teksten
De opleving van buiten
De regen die sinds kort regelmatig valt heeft behalve een verkoelend effect ook een effect op de hagen rond mijn tuin. Er is weer groei. Veel ook. De warmte heeft sommige delen half doen verdorren. Nu lijken ze terug op te leven. Het effect is als in de lente. Vijftig tinten groen. Natuur is mooi…
Om te genieten van wat de natuur te bieden heeft
Het gekwetter van vogels, het gebrom van een hommel op zoek naar nectar, een vlinder zweeft al fladderend in beeld. Het omberkleurig vocht met bijbehorende schuimkraag smaakt bitter en toch zoet. De buitentemperatuur net niet koud, net niet warm. Een zomer zoals ik uit mijn jongere jaren ken. De intense warmte van kortgeleden verdreven door…
Hij zit altijd met zijn deur open
Ze komen elkaar regelmatig tegen bij het uitlaten van de hond of het wegbrengen van de kinderen voor een ‘play-date’ of naar school. Een praatje makend over de buurt en dan vooral de buren. “Hij zit altijd met zijn deur open.” Klinkt het door het openstaande raam… Ze doelen hiermee op mij. Zolang het buiten…
Ook zij zijn slechts speelbal
In de warmte verdampt elke zin. Elk woord smelt weg op het witte scherm en de ventilator blaast de interpunctie weg. Adembenemend heerst de koperen ploert over dit kleine stukje aarde en dat al dagenlang. Een enkele plots opkomende onweersbui geselt even de door mensen opgetrokken wereld om net zo plots weer te vertrekken en…
Slechts bestaan in vrijheid en eigenheid.
Wisselen tussen werelden. Zwerven tussen oude samenlevingen en culturen. Handelen, veroveren, kletsen. Simpeler leven. Spellen bieden een fantasie. Een ontsnappen aan de dagelijkse zorgen. Even wegdromen in ‘wat als’ en ‘kon het maar’. Soms wens je gewoon een ander leven. Een andere samenleving. Rust en ruimte om je heen, stressloos, of dan toch grotendeels. Geen…
Rollend door het leven
Die enkele keer dat hij op zijn knieën zit en bidt, zoals zijn moeder hem vroeger leerde, is niet voldoende dacht hij. Misschien moest hij toch maar eens ter biecht gaan en zijn zonden belijden. Met het verglijden van de tijd is dat einde en dat oordeel toch wat beangstigender geworden. Maar met enig geluk…
Toerist in eigen land
Zomer. Vakantie. Weg. Rust. Een gebruikelijke gedachtestroom in deze tijd van het jaar. Al lijkt het weer meer op herfst en is er weinig ruimte voor een echte vakantie. Het eigen land lonkt. K(r)amperen in eerste instantie. Rust daarna. De afgelopen maanden heb ik vrijwel dagelijks een column gepost. Soms een gedicht. Maar de komende…
Het is onmiskenbaar van jou
Flarden in het hoofd die rond dwarrelen. Neergepend willen worden. Toevertrouwd en geopenbaard. Naar buiten willen. Emoties willen verwoorden die onverwoord willen blijven. Schrijven is blootgeven. Schrijven is openheid. En toch wil je niet alles zeggen. Niet alles openbaren aan een wereld die met woorden schermt, die openheid omarmt om te kunnen misbruiken. Maar als…
Alinea na alinea, pagina na pagina, vertelling na vertelling
Verhalen verbinden. Verhalen verscheuren. Verhalen beïnvloeden. Ze ontroeren je, nemen je mee, informeren je. Ze troosten je, beroeren je. Elke letter weer. Elk woord voedt je dromen, verrijkt je leven, versterkt je kennis. Elk verhaal vertelt je over een andere wereld of laat je de jouwe zien in een ander licht. Het laat je beleven…
Je geniet van elke emotie die je losmaakt
Een maagdelijk vel, geduldig wachtend op de eerste pennenstreek. Vooruitziend naar het verhaal waarvan jij de drager mag zijn. Fictie of non-fictie, proza of poëzie, sci-fi of fantasy. Het is jou om het even. En als je dan eenmaal gevuld met woorden in de handen bent van lezers kun je jezelf helemaal geven. Vol glorie,…
