Categorie: Teksten
Wanneer vliegen ze uit?
De zon verwarmt mijn lijf, verlicht mijn ogen. Ik ruik de zomer terwijl het lente is. Zo nu en dan een welkome bui, wat verkoeling en weer verder. Nederland. Lente. Ik zie het groen de macht grijpen. De natuur vraagt niet, de natuur doet. Ongeacht wat jij wenst, ongeacht wat jij doet. En ik doe…
De kunst van het mijmeren
Ik beraad mijzelf, bespiegel mijn gedachten, bezin mij op de toekomst, denk na over te nemen stappen, peins over de gevolgen, filosofeer over wat het allemaal te betekenen heeft, reflecteer de gemaakte stappen, reminisceer over hoe het allemaal was en sta stil bij het nu. Ik weeg elke gedachte, beschouw elke emotie die wordt opgeroepen,…
Landgoed Oosterheide
Het plaatsen van de ene voet voor de andere verzacht, opent, verdrijft. Knisperend afgestorven flora, stofwolkjes bij ieder neerdalen van een voet. De geur van een den, een spar, een bloeiend stuk natuur. De oren vergast op zacht tjilpen, een geruis van bladerdek en de ogen zien alle tinten groen. Vergezichten tussen takken of stammen…
Perseveratieve Cognitie
Ik herinner niet noch mijmer ik over gedane zaken maar pieker over wat komen gaat wat zijn kan en niet ontweken omdat ik gefixeerd de weg voorwaarts ga gedoemd tot onvermijdbaar ongewenst zelfverkozen lot blind voor anders doof voor mogelijk te koppig voor beter Geen lessen te leren uit de spiegels die de ogen vervangen…
Een plaats waar ik thuishoor
Soms droom ik van een welkom oord, een aards paradijs, waarin ik verwelkomd word. Waar ik word geaccepteerd zoals ik ben, zoals geboren. Waar hokjesgeest en pikorde uitgebannen zijn. Een plaats waar ik thuishoor. En toch ook weer niet. Ik voel me soms als iemand die tracht te strijden tegen hokjesgeest en pikorde. Een wegbereider.…
Laverend
Vaak zijn wegen lang en eenzaam en soms worden ze bevolkt door hordes mensen, allemaal op weg naar… ja… waar naartoe eigenlijk? In ieder geval lijken ze alle kanten op te gaan. En ik? Ik sta soms stil, te kijken naar die hordes mensen en ga vervolgens weer die lange eenzame weg op. Voor even…
Verlichting
Soms zie ik lichtpuntjes, een glimpje perspectief, een zweem van licht in een verder donker universum. Dan zie ik in de verte wat wegen en deuren die ik kan bewandelen of openen. Maar meestal is het op dat vlak net wat te donker om vooruit te kunnen. En heel soms komt er iemand langs met…
Gestolen moment
Als je zo naast me ligt, je lichaam tegen het mijne, huid tegen huid, verken ik de welvingen met mijn vingertoppen, het tipje van mijn tong. Ik drink je zweet, je sap,de nectar van levengevende opening.Ik bereid de spenen voorof misschien slechts spel. Je ogen spreken passie,tonen angst en verdriet,zwijgen over spanning.De oogharen als hekwerkenmaar…
Anderland
er klinkt stilte door de gordijnen een kakofonie van afwezigheid ontaardend in een climax van totale donkerte een slaapwiegen zonder weerga waarin dromen ontstaan Afbeelding: Pexels-Pixabay
Wervelingen
Als ik schrijf leef ik. Ik droom woorden op maagdelijk wit papier of wit scherm en geniet van de uitwerking op mijn eigen gemoed. Ik plaats leestekens op de juiste plaats en soms ook op de verkeerde. Ik spel mijn woorden perfect en vaak ook verkeerd. Ik leef mij uit in uitdrukkingen en gezegden, in…
