Categorie: Teksten
Gestolen moment
Als je zo naast me ligt, je lichaam tegen het mijne, huid tegen huid, verken ik de welvingen met mijn vingertoppen, het tipje van mijn tong. Ik drink je zweet, je sap,de nectar van levengevende opening.Ik bereid de spenen voorof misschien slechts spel. Je ogen spreken passie,tonen angst en verdriet,zwijgen over spanning.De oogharen als hekwerkenmaar…
Anderland
er klinkt stilte door de gordijnen een kakofonie van afwezigheid ontaardend in een climax van totale donkerte een slaapwiegen zonder weerga waarin dromen ontstaan Afbeelding: Pexels-Pixabay
Wervelingen
Als ik schrijf leef ik. Ik droom woorden op maagdelijk wit papier of wit scherm en geniet van de uitwerking op mijn eigen gemoed. Ik plaats leestekens op de juiste plaats en soms ook op de verkeerde. Ik spel mijn woorden perfect en vaak ook verkeerd. Ik leef mij uit in uitdrukkingen en gezegden, in…
Alleen de vogels vliegen van Oost- naar West-Berlijn
Dagelijks zie ik mensen lopen. In groepjes (al dan niet anderhalve meter afstand in acht nemend), alleen, als stelletje (soms de handen verstrengeld, soms achter elkaar, soms los naast elkaar), als gezin. Lopen is gezond, zeggen ze. Ik loop ook dagelijks. Van boven naar beneden, rondjes in de woonkamer, werkkamer en hal. En aan het…
Het onverwachte
Je weet niet goed waar te beginnen, waar je heen gaat, heen kan, heen moet. Je weet niet waar het gaat eindigen of hoe het verlopen zal. Je weet slechts dat het leven nimmer loopt zoals verwacht. Van geboorte tot aan het graf is het leven wat je overkomt terwijl je probeert de plannen te…
Roadtrip
de gezichten om mij heen vervagen vergeten, vervangen door een karikatuur van mijn eigen facetten waarin ik elk van hen parodieer persifleer vereer ik kies mijn eigen wegen verscheur de wegenkaart race plankgas door tot dat, wat achter mij ligt verdwenen is achter een horizon bezaaid met de karkassen van zwartgeblakerde bruggen slechts herinneringen weggestopt…
Die boom
Op het veldje aan de overzijde van mijn straat staat een mooie grote statige boom. Er waren er ooit twee maar een moest het leven laten nadat er een huis naast verscheen. We laten allemaal ooit het leven maar om zo, in de bloei van je leven omgezaagd te worden, niet eens in een keer…
Duizenden kilometers zuidelijker
Soms staan we stil bij wat ons in beweging zet en kijken we naar basis en doel. Onderzoeken we of alles nog wel is zoals gewenst en vervolgen dan doldriest onze weg in een wereld die stilstaan met een negatieve connotatie heeft verzwaard. ‘Stilstand is achteruitgang’ heet het dan. Maar stilstaan biedt juist de gelegenheid…
Het vormt en vervormt, schept en herschept, wat er is
Zoektochten naar iets wat onlosmakelijk is verbonden met de zoekende leiden slechts tot mirages, zinsbegoochelingen die een kortstondig moment van gelukzalig samensmelten van hart en brein mogelijk maken om ze vervolgens ruw los te rukken en ver van elkaar te stoten. De zoekende voor de rest van het leven veroordelend tot een haast wanhopig herdenken…
Naar buiten gaan gaat weer gebeuren. Hoe dan ook.
Het is november. Buiten lijkt de zon de nachtelijke vorst te hebben verdreven maar binnen moet de verwarming nog aanpoten om het enigszins acceptabel warm te krijgen. Niet dat het zo koud is binnen maar het voelt zo koud aan. Je genereert nu eenmaal weinig lichaamswarmte als je grotendeels zit en slechts een enkele keer…
