Categorie: Teksten
De stilte van de aanraking
Soms ratelt het, dan is het weer kabbelend. Meestal giert het, maar een enkele keer raast het. Vaker nog stroomt het eindeloos door. Minuten, uren, dagen, nachten. Er lijkt geen schakelaar. En dan ineens is het stil. Doodstil. De aanraking van handen die knopen vinden en spieren kneden, de geur van massageolie, de kalmerende klanken…
Koffiemomentje
Voor hen die mij kennen Laten we doen alsof we elkaar nooit ontmoet hebben. Laten we doen alsof ik een vreemde ben. Een man die voorbijloopt op straat. De ogen gericht op de grond voor hem. Zachtjes mompelend, onverstaanbaar. Zou je hem aanspreken? Een blik waardig gunnen? Een blijk van medemenselijkheid? Laten we doen alsof…
Zwijgende muren
Deze muren die mij het langst gekend hebben van alle muren waar ik ooit tussen vertoefd heb. Deze muren ga ik verlaten, het is zeker nu, het is beter nu. Ik ben te lang gebleven. De winden om mij heen trachten mij al jaren voort te stuwen naar een nieuw stel muren. Eender welke muren.…
Afscheid van bestaande muren
Herinneringen stromen, bezoeken een vermoeid brein. Een voor een bezie ik ze. Sommige stop ik weer terug, van andere neem ik afscheid. Nu de muren waar ze gemaakt zijn op het punt staan verlaten te worden is de pijn ze vergeven. De beelden en woorden ebben en vloeden. Vooral in de nachtelijke uren. Gedurende de…
De zwarte roos
De stilte groeit, onstuitbaar, onwrikbaar. En alleen daar waar de zwarte roos bloeit waar velden vol passie zijn vervangen door dor hout en er niets meer te melden valt voor de achterwacht. Waar leven is gepasseerd en willoosheid zijn intrede doet, als rust gemaskeerd, de wil tot leven tot stilte maant en al het licht…
Toekomstige tijd
Tijd is van ons. De tijd is gestolen, geschonken, vrijgemaakt, ingevuld, verloren en gevonden. We maken tijd voor leven, doorleven, beleven. We verliezen tijd in gedachten verzonken, mijmerend en verkwanselend of toch verrijkend. We herijken onze paden, de wegen die leiden naar de eindtijd, onze eindtijd. We rennen en vallen en staan weer op om…
Bestaan
Ik ben te laat, te vroeg, precies op tijd, op zoek naar flexibiliteit van het lineaire. Ik zoek naar toekomst, wroet in het verleden, bezie het heden met verbazing en toer rond in het almaar kleiner wordend universum van mijn bestaan. Ik worstel en kom onder tevoorschijn om boven te ontwijken en te zoeken naar…
Fijn je te ontmoeten
ik wil een blik naar binnen elk verborgen laadje opentrekken een zoektocht naar de oorsprong van de passie een onderhuidse verkenning van elke spier, pees en zenuw welke gebruikt wordt om te genieten van wat we elkaar bieden op zoek naar de energiebron van de elektrische spanning die je oproept wanneer je mij aanraakt, omklemt…
Ik luisterde naar de zee
ik luisterde naar de zee het water sprekend over jaren allang vergaan en mensen die hier hun verdriet lieten gaan de golven toonden gezichten opgelucht, verwrongen verbaasd, verrast de mensen die hier hun einde, soms gedwongen hun dromen vervlogen hun lasten weggespoeld het laatste lot omarmd soms gewild, soms onbedoeld Ik luisterde naar de zee…
Nieuwe wegen
Soms sla je wegen over. Ze zijn uitnodigend, reppen over mooie vergezichten, toekomsten vol emotionele rijkdom. Maar angst voor het onbekende, voor mogelijke risico’s, weerhouden je ervan die wegen te betreden. Die comfortzone is wel erg comfortabel. En soms sla je toch zo’n weg in. Voetje voor voetje, voorzichtig aftastend of dit wel brengen gaat…
