Categorie: Teksten
Welke vrees hou je voor je
Waar moet je over schrijven als het leven stilstaat, als alles wat je beleeft slechts een straat vult omdat je binnen zit? Vertel je over de bomen wiens takken heen en weer zwaaien of over de vogels, de meesjes, de duiven, de kraaien de eksters die je tuin hebben geadopteerd? Of over de buurkinderen die…
Concessies doen
‘Is deze wereld nog te redden?’ Ik zie deze vraag steeds vaker voorbijkomen op de tijdlijnen van mijn sociale media verslavingen. Een vraag die mij bij tijd en wijle ook bezighoudt. Waarop ik net als al die anderen geen antwoord weet te geven. De aarde zelf zal vast wel blijven bestaan zolang hij zijn rondjes…
Lastige vragen
‘Wat maakt jou jóú?’ Ik kijk de vraagsteller aan terwijl ik een antwoord zoek. Wat maakt mij míj́? Wat is mijn essentie? Een lastigere vraag dan deze heb ik nog niet eerder gekregen. Een antwoord moet ik dan ook schuldig blijven. Misschien dat ik na lang zoeken een begin zou kunnen formuleren van iets wat…
Ontwaken is een proces
Ergens rinkelt wat. Een bel of een lepel in een kopje. Een constant gerinkel diep in het achterhoofd. Licht lijkt het lichaam te wassen in stevige stralen waarbij elke oneffenheid groots wordt weergegeven in de schaduwen die het werpt. Ogen gaan van links naar rechts. Soms zo groot als schoteltjes en soms zo klein als…
Afstanden…
Ontwaken is vandaag een beetje makkelijker. Ook al is daar nog steeds koffie voor nodig, het voelt een stukje helderder daarboven. In tegenstelling tot buiten. Grijze wolken trekken over een voorheen zonovergoten Nederland. Een dagje respijt van een genadeloos brandende zon. Nu nog wat regen om het watertekort aan te vullen. Al vrees ik dat…
morgen, vandaag
Een bleke ietwat schuwe zon verlicht deze dag waarop ik niet mijn weg vind in mijn hoofd. De zware deken van net ontwaken ligt nog over brein en ledematen. Loom en lood huizen nog in een lijf van vijftig jaren oud. Pas als koffie door het lichaam stroomt zal het ontwaken en beginnen met een…
Huizen en huiselijk
Het is vroeg in de ochtend. Half zeven. Ik drink iets dat op koffie lijken moet. Voor de verandering is mijn uitzicht niet mijn tuin, werkkamer of woonkamer maar zie ik vanaf een balkonnetje een aantal bomen en tussen de takken door andere appartementsgebouwen. Ook de geluiden om mij heen zijn anders: lawaaieriger, minder vogelgeluiden,…
Het vergankelijk bestaan van boeken
Oude boeken geuren naar verval. De jaren van verwaarlozing bereiken de neus en de aftakeling is zichtbaar. Het broze papier voelt angstig aan alsof het bang is uit elkaar te vallen en te verdwijnen voordat de inkt gelezen is. Voordat het verhaal doorgegeven is aan nieuwe generaties die zich toch niet meer herkennen in de…
Retourneer angst
‘Wat een leuke gadget heb je weer’ Ik kijk naar het ding in mijn handen. Een gadget is het niet echt. Ja, het werkt op batterijen, ja het koppelt aan mijn telefoon maar ik zie het meer als een opmaat naar een nieuwe mogelijkheid om mijn creativiteit te uiten. Okay, gadgets doen dat ook. Maar…
Een nieuwe weg
De eerste stappen zijn alweer gezet naar onzekerheid en vreemdheid en onbekende werelden en vergezichten wachten nu al op een frisse aanblik van een ontvankelijke geest. Gespeend van alle ervaring en verwachting maar vol hoop op bestendigheid. Een leven vernieuwen vergt moed en kracht is hem verteld maar het voelt zo makkelijk en natuurlijk. Alleen…