Categorie: Teksten
Huizen en huiselijk
Het is vroeg in de ochtend. Half zeven. Ik drink iets dat op koffie lijken moet. Voor de verandering is mijn uitzicht niet mijn tuin, werkkamer of woonkamer maar zie ik vanaf een balkonnetje een aantal bomen en tussen de takken door andere appartementsgebouwen. Ook de geluiden om mij heen zijn anders: lawaaieriger, minder vogelgeluiden,…
Het vergankelijk bestaan van boeken
Oude boeken geuren naar verval. De jaren van verwaarlozing bereiken de neus en de aftakeling is zichtbaar. Het broze papier voelt angstig aan alsof het bang is uit elkaar te vallen en te verdwijnen voordat de inkt gelezen is. Voordat het verhaal doorgegeven is aan nieuwe generaties die zich toch niet meer herkennen in de…
Retourneer angst
‘Wat een leuke gadget heb je weer’ Ik kijk naar het ding in mijn handen. Een gadget is het niet echt. Ja, het werkt op batterijen, ja het koppelt aan mijn telefoon maar ik zie het meer als een opmaat naar een nieuwe mogelijkheid om mijn creativiteit te uiten. Okay, gadgets doen dat ook. Maar…
Een nieuwe weg
De eerste stappen zijn alweer gezet naar onzekerheid en vreemdheid en onbekende werelden en vergezichten wachten nu al op een frisse aanblik van een ontvankelijke geest. Gespeend van alle ervaring en verwachting maar vol hoop op bestendigheid. Een leven vernieuwen vergt moed en kracht is hem verteld maar het voelt zo makkelijk en natuurlijk. Alleen…
Tuin <> Jungle
Mijn tuin is weer een jungle aan het worden. Ik merk het aan de blikken van voorbijgangers die afkeurend kijken van tuin naar woonkamer. Ik zie het aan het groen dat welig tiert en hoger dreigt te komen dan de heg (het is al hoger dan het muurtje). Ik heb nog niet besloten wat ik…
Geen antwoord
Verbinding verbroken, van alle connecties verstoken, een wanhopig grijpen naar strohalmen en rookslierten om te staren naar lege handen. Op zoek naar middelen om het wegvlieden van levenslust te stelpen maar niets voorhanden. Een glijden dat lijkt te versnellen, geen remmen noch gezekerd lijf, slechts een klok die op vijf voor twaalf lijkt te staan.…
Kleine wereld
“De wereld wordt steeds kleiner” was lange tijd de slogan van de vakantie industrie, luchtvaart en spoorwegen. Relaties op afstand kunnen werken. We wonen op ongeveer negenennegentig kilometer van elkaar. In deze tijden zouden dat er negenhonderd-negenennegentig of negenduizend-negenhonderd-negenennegentig kunnen zijn. Mentaal is er geen verschil. Afstand is lastig in deze tijd zo blijkt nu.…
Gedroomd contact
De nacht is vervangen door een stralende ochtend maar jouw ogen zijn nog steeds gesloten. de ademhaling rustig alsof je niets verwacht. Je bent veilig in je dromen. Geen angsten of neuroses in je sereen gezicht te bekennen. Ik streel je ontspannen lijf. Je sleutelbeen, je schouder, je borsten, je buik. Daar houd ik op.…
Waardering
Zonlicht kruipt naar binnen door spleten in de gordijnen. Langzaam begint mijn brein over te schakelen van nachtelijk dromen naar dagelijks peinzen. Voorzichtig steek ik een been buiten het bed om de temperatuur te voelen. Frisjes… Eenmaal de ochtendrituelen achter de rug is het tijd om mijn domein te betreden. Mijn werkkamer, bibliotheek en studiekamer.…
Ongehoorde Symfonie
‘Er gloort altijd licht aan de horizon’ zei mijn moeder zaliger, maar voor een donker gemoed is dat niet zeker, zoals niets zeker is in het leven. Maar de lucht kan zo donker niet zijn of er is toch een straaltje zonneschijn dat doorwerkt in een overwerkt brein. Een glimpje van een toekomst waar meer…